1e x trainen op de renbaan in Oude Pekela

Omdat de geplande 1e coursingstraining van onze vereniging WvCNL in Leek niet door kon gaan vanwege teveel water op het parcours (is in de winter een ijsbaan) en ik bijna uit mijn vacht knapte van energie, besloot vrouwtje eens op de renbaan van Oude Pekela te gaan kijken of ik daar wat rondjes zou mogen lopen. Heel aardige mensen WOEF,  ik mocht gelijk een rondje meedoen, en heel toevallig was er een fotograaf die actiefoto,s van mijn 1e rentraining heeft gemakt.

Tja, dit is niet mooi, vrouwtje had een tuig voor mij gekocht, met een handvat erbovenop, zodat mijn nek niet zo,n pijn doet van het trekken dat ik doe. Nou ja, moet ze gewoon sneller lopen!! Ze werd goed opgevangen door Wubbe Heidekamp, die mij wel even naar de starthokken zou brengen. Hoezo hij mij brengen....ik sleep hem er wel heen woeoeoeoeoeoi .Yiepy naar de Haas.

Há, ik hoef niet in die gekke hokken, mag er lekker voor, moet eerst wennen zegt Wubbe. TOPtrainer hoor. Kijk nou eens, IK VLIEG....

Haasssss effe wachte ik ben nog maar een beginneling.....

Chakir 17 maand, 350 meter 31.22 sec. 1e solotraining.

Hij én zijn vrouwtje beleven er heel veel plezier aan.

Martinidogshow in Groningen

Vandaag weer een nieuwe belefenis. We gaan naar een hele grotehondententoonstelling. Vrouwtje wil eens kijken hoe het er daar aan toe gaat en kijken hoe ik erop reageer. Ze kan me zelf niet showen, vanwege het rondlopen, daar krijgt ze hartproblemen mee. Zucht...helaas. En met mijn vacht heeft ze behoorlijk problemen mee. Ik wil nl NIET gekamd worden door vrouwtje alleen.

De mensen daar vonden me allemaal wel heel erg mooi. Tja logisch toch, moet je mijn adorabele hoofd eens zien. Dan vergeet je de rest van mijn vacht toch. Ik heb me voorbeeldig gedragen zei vrouwtje. Ik liep waardig en trots, heb nergens een poot opgetild hoewel ik wel graag mijn geur achtergelaten had aan al die mooie teefjes. Wauw, er waren meer dan 2000 honden. Ik heb sommige wel aangemoedigd, zelfs op 2 poten om alles beter te kunnen zien. En vrouwtje kocht nog een boterkam van een stand, die door mijn haren zou glijden. Nou dat mag ook wel, kostte bijna 50 euro!! Daar had ze ook heel veel lekkere biefstuk voor kunnen kopen en dat had ik liever gehad. KAMMEN: BAH!

Deze foto is gemaakt door een profi-fotograaf, die toestemming vroeg om van mij een foto te mogen maken.

Tuurlijk, vrouwtje heeft er daar nooit genoeg van.

Als het moet, dan alleen als een ander me vasthoudt en en me lekker kroelt. En tja vrijwilligers zijn schaars.

Vakantie naar Callantsoog

Eerder ging vrouwtje altijd naar Egypte met vakantie. In de late herfst of de late winter. Voor haar gezondheid en natuurlijk ook om cultuur te snuiven. En waar kan mensen helpen. Maar ze kan geen dag zonder mij, dat had ze ook al met mijn voorgangers Doenya de cocker spaniel, Doenja-Anouschka de zwarte bouvier, en CDizzynous de grijsgestroomde bouvier. Daarom heeft ze ook 9 jaar alleen geleefd voordat ze voor mij koos. Eigenlijk wou ze het verdriet niet weer van afscheid nemen, maar het leven zonder maatje viel haar te zwaar. Dus is het nu als voorheen met mijn voorgangers, die gingen ook overal mee naar toe op vakantie.

We hadden een huisje direct achter het duin, maar 50 meter van de zee. Duintop over en joggen maar.

Ze had nog een dag sneeuw besteld, wou graag wat leuke foto,s op een wit strand. En ja hoor, toen we van huis vertrokken begon het weer te sneeuwen. Eigenlijk iets te vroeg want we konden maar 40km per uur en dat schiet niet op. We blijven dit jaar in Nederland, omdat ik schijnbaar toch nog te jong ben voor bergvakanties, dus gaan we naar de zee bij Callantsoog. Chakir staat vol bewondering naar de zee te kijken op de uitkijkpost. Hallo, nog een beetje meer sneeuw graag.

Nog een beetje meer sneeuw graag, dan kan vrouwtje zo skieën. O nee, dat kan ze niet, nou dan zal ik haar maar even uitlaten.

Hee, gezellig, vrouwtjes ouders kwamen een weekendje op bezoek. Brrr, ze hadden het zo koud. Tja, die zeewind hé?

Kijk de wind waait een natuurlijke scheiding in mijn haar.

Gezellig, er komt nog meer familiebezoek. Samen wandelen. Hoeveel tweebeners staan er op deze foto?

4, en 1 (nog) onzichtbare.Jahaa, mijn vrouwtje wordt Oma, dus 4 tweebeners, 1 buikbener en haha, ik heb  de meeste, 1 vierbener dus.

Hier laat ik even de partner van vrouwtjes dochter Monique uit.

Van die zeelucht krijg je trek. Mmm lekker een vers broodje. Nog efkes lekker kroelen en dan een tukkie doen.

Nog een paar foto,s van de heer en meester van het strand. Ach, als je haar maar goed zit!!

Even lekker ijszonnebaden.

Einde van een heerlijke vakantie.

Ytteh en Chakir true love for ever.

Dubbel feest!

Vandaag is het feest. We vieren dat vrouwtje en ik, Chakir 1 jaar samen wonen, en dat vrouwtje vandaag 55 jaar geleden geboren is.

Eerst gaan we ,s ochtends samen een gebakje eten. Mmm lekker dat menseneten.We kregen een kado voor ons samen. Top. Super, wat mooi: ons eigen naambord met mijn afbeelding . En je kunt er ook nog een bloemkorf aanhangen; daar komen vast lichtblauwe viooltjes in. Het bloemetje van trouw in de lievelingskleur van vrouwtje.

En ieder een bos tulpen voor de gezelligheid. Vrouwtje vindt kado,s niet zo belangrijk. Ook verjaardagen niet zo. Ze vindt het belangrijker dat je gewoon gezellig langskomt. Maar dat naambord was toch wel heel erg  mooi.

Kerst

We kregen een hele mooie kerstkaart van mijn ,,Züchtermama uit Duitsland.

Norbert is heel handig in het bewerken van foto,s en heeft al mijn broers en zusjes bijeenverzameld en op een romantische achtergrond geplaatst.Links is mijn broer Casanova, dan kom ik, daarnaast Cosma, die zwarte bink is mijn broer Conchobar, dan komt Chifrah en dan Casandra. Zo te zien hebben we allemaal een iets andere kleur.

Vrouwtje had ook een hele mooie kaart ontworpen en laten drukken. Helaas kwamen de kleuren niet zo goed tot zijn recht, maar de boodschap is duidelijk en we staan er alletwee gelikt op.

Zo had de ondergrond moeten zijn. Tja, als je zelf niet kunt fotoshoppen ben je afhankelijk van  de fotowinkel. Hee, schuif eens een stukje op!

Als er familie van vrouwtje of ander bezoek komt, kom ik er altijd gezellig bij zitten.

We krijgen steeds meer sneeuw, vrouwtje heeft de tuin nu afgesloten voor mij zodat ik niet weer door de vijver kan kraken. Er was een dag, begin januari, dat de ongerepte sneeuw hier 44cm hoog lag.

Gelukkig gaat de voordeur naar binnen open. In totaal hebben we 3 maanden sneeuw gehad, en 3 maanden niet goed kunnen wandelen.

Plots werd het winter

Snotverdewoefwoef, wat hebben ze met mijn lekkere drinkwater uitgespookt!!!!

Het is hard. Zo kan ik toch niet lekker slobberen en mijn oren wassen???

En dan komt er óók nog van dat koude witte spul uit de lucht dwarrelen. Kon ik ,s avonds mijn drinkwater niet meer vinden, totdat......krrrrraaakk jankjank, wat is dat nu? Moet ik plotseling zwemmen, brrr. Gelukkig is vrouwtje zo sportief en springt mij na in het donker. Daarna samen in een lekker warm  bad.

De volgende ochtend moest ik eerst gaan snoetschuiven om een lekker ligplekje te creëren.

En moet je kíjken wat ze nu weer bedacht heeft.!!! Tegen ijsklonten aan de haren zegt ze, grrr.

Dan kunnen we gezellig samen met haar mensenpuppie gaan wandelen.

Tja,en dan willen ze natuurlijk wéér met mij samen op de foto, da,s toch zooo vermoeiend, ze willen je anders laten staan dan ik wil, en dan zit mijn haar weer niet goed en dan....

CACIL Herfstcoursing Ronostrand (Nl)

Vandaag gingen we kijken naar de CACIL Herfstcoursing op het Ronostrand in Een (NL).

Móóí is het daar, allemaal zand en bomen met een meertje in het midden. En bijna alle honden mochten daar lekker los rennen en ook nog wel met z'n tweën tegelijk. ......Zucht.......alleen ik natuurlijk weer niet, mocht alleen kijken, ze vinden me nog te jong, nou ja!!!

Er waren daar héél veel fotografen, dus heb ik als mooie afghaan mijn mooiste én gekste koppen laten zien

Haaaawoef, wie doet mij na? Tong in een kurketrekker trekken, altijd handig als vrouwtje de wijnfles niet zelf kan openen.

En voor de tandartsen onder U, dit is mijn oogverblindend witte gebit, daarmee wil ik mijn vriendinnetje op afstand, Lady die nu ook loopt imponeren.

Tja, en dan willen ze natuurlijk zoveel mogelijk kleuren afghaanse windhonden op één foto, maar waar is die zwarte nu gebleven???

Tja, en zo'n mooie foto's komen natuurlijk op een ereplaatsje aan de muur. Daar waar ik er ook precies onder kan gaan zitten, voor een optimaal vergelijk.

Omdat ik steeds tussen de witte bank en de cv zakte, heeft vrouwtje speciaal voor mij andere banken gekocht. Ze slapen héérlijk, maar ik pas er maar nét op. Voetjes op een kussen tegen dikke enkels.

Gaaaaaap, z',n kijkdag is wel hondsvermoeiend.

Há, dit is perfect, vensterbank op steunbekhoogte, borstverwarming en achtervoetsteun. Eens effe lekker loeren naar de buurkatten.

Iemand er wat op tegen??

Dierendag en een mooi kado

Vandaag is het eindelijk tot vrouwtje doorgedrongen dat echte afghaanse windhonden OP  DE BANK THUISHOREN, en als ze zin hebben zelf wel in hun mand gaan. Dus, zogenaamd als kado kreeg ik toestemming om eindelijk, eindelijk , maar toch, heerlijk daarop te relaxen.

Ooooooooh heeeerlijk,

Waar blijft m'n personeel nu om me een lekker dekentje over me heen te doen?

En een nachtkusje please, want ik blijf natuurlijk hier lekker slapen vannacht.

Vrouwtje, de wekker graag op 7 uur instellen, dan wil ik even de boom water geven.

Hèhè, mag ik op de bank, zie ik nog niets door die stomme vitrage, maar het zit wel héééérlijk. Alleen die verwarming erachter is verhonds lastig, ik brand er steeds mijn poten aan.

Dat is nu kinderachtig zeg, schuift vrouwtje de vitrage voor me aan de kant, doen ze buiten het licht uit.

Ze heeft ook nog een encuastic schilderijtje van me gemaakt, dat is een beetje spiritueel, linkerkant is het verleden, midden het heden en rechterkant de toekomst. Het gekke is als je het schilderijtje een kwartslag draait je mijn vrouwtje in het verleden ziet, toen ze nog wedstrijden danste in een échte ballroomjapon. Ze heeft een foto waar ze net zo opstaat, uitdraaiend, de hele rok omhoogzwiepend en de armen gespreid.

En dit heeft ze uitgezocht aan de hand van mijn naam, sterrenbeeld en geboortedatum. Dit is mijn levenslied. Jammer dat ze geen noten kan lezen, dan kon ze het me af en toe toespelen. Nu moeten we maar wachten tot er iemand komt die dat wel kan én een instrument bij zich heeft..